UI Tasarımcısı Ne Yapar? Görevler ve Aranan Beceriler
UI tasarımcısının işi, iş ilanlarında yazdığı gibi estetikle kullanılabilirliği birleştirmek değil. Ekranda görünen her öğenin nerede duracağına, hangi durumda neye dönüşeceğine karar vermek ve bu kararları geliştiricinin uygulayabileceği netlikte teslim etmek. Rol tarifleri şirketten şirkete o kadar değişiyor ki, tek bir tanım aramaktansa işin fiilen neye benzediğine bakmak daha doğru sonuç veriyor.
Ekranda ne varsa kararı onun
UI tasarımı çoğu yerde görsel katman diye özetlenir. Doğru ama yarısı eksik. Tasarımcının asıl teslim ettiği şey ekranın davranışıdır: liste boşken kullanıcı ne görür, veri gelirken ne görür, istek başarısız olduğunda nereye döner, aynı buton ikinci kez basıldığında ne olur.
Bir ekranı yalnızca dolu haline bakarak bitti saymam. Boş, yükleniyor ve hata halleri çizilmemişse o ekran yarımdır; farkı geliştirici doğaçlama kapatır ve altı ay sonra ürünün içinde birbirine benzemeyen dört ayrı boş ekran birikir.
- Veri yokken: ilk kullanım mı, filtre sonucu boş mu, ikisi aynı ekran olmamalı
- Veri gelirken: iskelet mi, spinner mı, hangi süreden sonra
- Hata: kullanıcının düzeltebileceği bir şey mi, yoksa sadece tekrar denemesi mi gerekiyor
UX'ten ayrı bir kişi mi
Kaynakların çoğu UI ile UX'i iki ayrı meslek gibi anlatır, sonra da aralarındaki iş birliğini över. Pratikte küçük ve orta ekiplerde ikisi aynı kişidir, hatta o kişi sık sık arayüzü kendisi de kodlar. Ayrımın anlamlı olduğu yer bellidir: araştırma tam zamanlı bir işe dönüştüğünde, yani düzenli kullanıcı görüşmesi, ölçüm ve analiz yapılıyorsa. Bunlar yoksa iki unvan açmak sadece iki kişi arasında toplantı üretir.
Hangi beceri gerçekten ayırt ediyor
Figma veya benzeri bir araca hakimiyet giriş şartı. Herkeste var, kimseyi öne çıkarmaz. Ayırt eden şey tekil ekran yerine bileşen düşünebilmek: aynı kartın dar ekranda ne yapacağını, başlık üç satıra çıktığında nereye taşacağını, aralıkların dörtlü mü sekizli mi bir sisteme oturduğunu baştan söyleyebilmek.
Renk psikolojisi başlıkları her eğitim programının içinde. Ölçülebilir olan ise kontrast: WCAG normal metin için 4.5:1, büyük metin için 3:1 istiyor ve bunu bir araçla saniyede doğrularsınız. Turuncunun hangi duyguyu tetiklediği kültüre, bağlama ve o gün ekranın parlaklığına göre değişir; kontrast oranı değişmez. Portföyde ikincisini gösteren aday, birincisini anlatan adaydan daha inandırıcı.
Trend listeleriyle sadelik ilkesi aynı sayfada durmuyor
Aynı rehberin bir yerinde karmaşıklıktan kaçının denip birkaç paragraf sonra mikro animasyonlar ve hareketli butonlar övülüyorsa, o rehber bir seçim yapmamış demektir. Animasyonun bedeli var: her geçiş ekibin bakımını üstlendiği bir durum, cihazda harcanan bir kare bütçesi ve hareket duyarlılığı olan kullanıcı için kapatılması gereken bir ayar. Buna değecek yerler var, ama listeye girdiği için değil, belirli bir belirsizliği giderdiği için konur. Kullanıcının bir işlem başlattığını görmesi buna değer; ana sayfada kayarak giren bölüm başlıkları değmez.
Teslimatın kodda karşılığı
Tasarım dosyası ekranda kusursuz görünüp uygulamada dağılıyorsa sorun genelde tek yerde toplanıyor: örnek içerik gerçek içeriğe benzemiyor. İki kelimelik ürün adıyla tasarlanan kart, katalogdaki kırk karakterlik adla ikinci satıra düşüyor; sığdırılmış tablo, uzun para birimi biçimiyle yana kayıyor. Bunu çözmenin yolu geliştiriciyle daha çok toplantı yapmak değil, tasarımı en uzun ve en kısa içerikle iki kez çizmek.
Kariyer tarafı
Portföyde on beğenilesi ekran görüntüsü yerine kararını anlatan iki vaka daha çok iş getiriyor: hangi sorun vardı, hangi iki seçenek arasında kaldın, neden birini seçtin, sonra ne oldu. Sertifikalar işe alımın ilk filtresini geçirmeye yarıyor, görüşmede sorulan soruyu cevaplamaya yaramıyor. Junior seviyede en hızlı ilerleyenler de en güzel ekranı çizenler değil, çizdiği ekranın nasıl uygulanacağını bilenler oluyor.