UX/UI Portföyünde Vaka Çalışması Metni Yazmak
Portföyünüze bakan kişi görselleri saniyeler içinde geçer, kararı metni okumaya başladığında verir. Vaka çalışmalarının çoğu tam orada dağılır: ne yapıldığı değil, sürecin ne kadar titiz olduğu anlatılır. Aşağıdakiler yazarlık tavsiyesi değil, portföy metnini okunabilir hale getiren birkaç kural.
Sonucu ilk cümleye koyun
İşe alım tarafındaki kişi bir öğleden sonra otuz portföy açar. Her vaka çalışmasının ilk cümlesi projenin ne olduğunu ve ne değiştiğini söylemiyorsa, o vaka çalışması okunmaz. Süreç anlatısını başa koymayın: "Üç haftalık bir keşif araştırmasıyla başladık" cümlesi, "Sipariş akışını dört adımdan ikiye indirdik" cümlesinin yanında hiçbir şey söylemez.
Aynı sıralamayı bölüm içlerinde de kurun. Paragrafın sonucu son cümlede beliriyorsa, o cümleyi başa alın, gerisi zaten açıklama olarak durur.
"Kullanıcı deneyimini iyileştirdik" cümlesini silin
Bu cümleyi portföy metninde geçirmem, çünkü hiçbir şey iddia etmiyor ve kimse ona itiraz edemez. Yerine ne yaptığınızı ve neyin ölçüldüğünü yazın: "Navigasyonu yeniden düzenledik, ana işleme ulaşmak için gereken tıklama sayısı beşten üçe düştü."
Sayı yoksa uydurmayın. Ölçüm yapılmamış bir projede "destek ekibine gelen 'siparişim nerede' sorusu üç ay sonra gözle görülür biçimde azaldı" demek, uydurulmuş bir yüzdeden çok daha güvenilir durur. Yanlış sayı, mülakatta sorulduğu anda çöker.
İki tavsiye aynı anda uygulanmaz
Yazım rehberlerinde iki kural yan yana anlatılır: ters piramit, yani en önemli bilgi başa; ve soyutlama merdiveni, yani somut örnekten genel yargıya doğru ilerleme. Bunlar zıt yönleri gösterir. Biri sonucu başa çeker, diğeri sonucu sona bırakır.
Çözüm ikisini farklı ölçeklerde kullanmaktır. Vaka çalışmasının ve her bölümün açılışı ters piramit olsun. Bir noktayı anlatırken, yani paragraf içinde, önce örneği verip sonra genellemeye çıkın. Portföyde ikisi çatıştığında ters piramit kazanır: okuyucu tarıyor, okumuyor.
Rolünüzü "biz"in arkasına saklamayın
Vaka çalışmalarının en sık görülen kusuru budur. Metnin tamamı "biz" ile yazılır, sonuçta kimin ne yaptığı belirsiz kalır ve okuyucu en kötü ihtimali varsayar.
Ekip çalışmasını sahiplenmeye çalışmadan sınırı çizin: "Beş kişilik ekipte araştırma ve wireframe benden çıktı, görsel dili X hazırladı, testleri birlikte yürüttük." Bir cümle yeter. Pasif yapı da aynı bulanıklığı üretir; "araştırmalar yapıldı" yerine kimin yaptığını yazın.
Biçim: az vurgu, gerçek liste
Her paragrafta kalın bir ifade varsa hiçbiri kalın değildir. Bir vaka çalışmasında iki veya üç vurgu, geri kalanı düz metin yeterlidir. Vurgu ile bağlantıyı da karıştırmayın; okuyucu kalın metne tıklamayı dener, tıklanmayınca güveni azalır.
Listeyi ancak gerçekten sıralı ya da paralel öğeler varsa kullanın. Anlatı paragrafını maddelere bölmek taranabilirlik getirmez, cümleler arasındaki bağı koparır ve metni daha uzun gösterir.
Vaka çalışması iskeleti
Sıfırdan yapı kurmak yerine şu beş bölümü deneyin:
- Açılış: problem ve sonuç, üç dört cümle.
- Araştırma: kimi dinlediniz, hangi yöntemle, kaç kişiyle.
- Taslaklar: denenen düzenler ve neden birinin elendiği.
- Test ve iterasyon: hangi geri bildirim neyi değiştirdi.
- Sonuç ve öğrenilen: ne işe yaradı, tekrar yapsanız neyi başka türlü yapardınız.
Beşi birden her projede olmak zorunda değil. Araştırma bütçesi olmayan bir işte "araştırma yapmadık, kısıt buydu, şu varsayımla ilerledik" demek, olmayan bir süreci var göstermekten daha iyi durur. Son maddeyi atlamayın: bir projede neyi yanlış yaptığını yazabilen aday, mülakatta zaten öndedir.