Ekip Araştırmasında Kim Hangi Oturumda Olmalı

Araştırmayı tek kişiye yıkan ekip, bulguları ikinci elden öğrenir. İkinci elden öğrenilen bulgu da tartışmaya açılır, çünkü odada olmayan herkesin elinde “kullanıcı bunu demek istememiştir” cümlesi vardır. Mesele herkesi her oturuma doldurmak değil, kimin ne zaman odada olacağını takvimde göstermek.

Mühendis araştırmaya ne zaman girer

Tasarım kararı verildikten sonra “bunu yapabilir miyiz” diye sormak, cevap hayırsa iki haftayı geri alır. Doğru an, kullanıcı yolculuğu hâlâ taslakken. O aşamada mühendisten beklenen cevap teknik değil, maliyet cevabıdır: bu ekran eldeki veriyle çizilebiliyor mu, yoksa arka uçta yeni bir uç nokta mı gerekiyor.

Uygulaması kolay bir kural var. Prototipteki her veri alanının yanına kaynağı yazılsın. Kaynağı boş kalan alan, sunumda iyi duran ve sprint ortasında üç güne mal olan alandır.

Bir oturuma kaç kişi girmeli

Kılavuzların çoğu iki tavsiyeyi yan yana verir: her araştırma fazına birden fazla departmandan insan katın, ama kalabalık grupla araştırma yapmayın. İkisi aynı oturumda birden geçerli olamaz. Sekiz kişilik ekibi tek bir görüşmeye sokarsanız tek veri noktası için sekiz adam-saat harcarsınız, üstüne katılımcı da kalabalıktan kapanır.

Gözlemciyi oturumlara dağıtın. Beş görüşme, her birinde iki gözlemci: on gözlemci yeri çıkar, sekiz kişilik ekipte herkes en az bir kez odaya girer, toplam yük sekiz kişiyi tek oturuma doldurmaktan yalnızca iki saat fazladır. Karşılığında beş ayrı kullanıcı beş ayrı gözle izlenmiş olur. Kimin hangi oturumda olduğunu takvime önceden yazın, gönüllülüğe bırakılan gözlem yapılmaz.

Rolleri iş tanımına değil oturuma bağlayın

Sabit rol dağıtımı araştırmayı “araştırmacının işi” haline getirir. Oturum başına iki rol yeter: biri konuşur, biri not tutar. Not tutan kişi her seferinde değişsin. Böylece ürün yöneticisi de mühendis de kullanıcının cümlelerini kendi eliyle yazar, bulgunun sonradan yeniden yorumlanmasını en çok bu engelliyor.

Rakip incelemesi, log analizi, destek kayıtlarının okunması gibi işler zaten paylaştırılabilir. Bunları tek kişide toplamak darboğazdan başka bir şey üretmiyor.

Atölye mi, gerçek oturum mu

Birlikte tasarlama atölyeleri sahiplenme duygusu yaratır, bu doğru. Ama sekiz kişinin bir odada varsayım üretmesi, iki kişinin bir kullanıcıyı izlemesinin yerine geçmez. Küçük ekipte sıralama nettir: önce gerçek oturum, sonra bulguların üzerine kısa bir atölye. Tersini yaparsanız atölyede üretilen fikirlere sonradan kanıt aramaya başlarsınız.

Atölyeyi kırk beş dakikada bitirin, çıktıyı aynı gün yazın. Ertesi güne kalan post-it duvarı kimsenin açmadığı bir fotoğrafa dönüşüyor.

Bulguyu dolaşıma sokmak

Oturum kaydından üç dakikalık kesitler çıkarmak, on sayfalık rapordan daha çok iş görür. Ekip kesiti izler, raporu okumaz. Kesitin yanına tek satır bağlam ve tarih koymak yeterli.

Bulguların yaşadığı yer, ürün kararlarının konuşulduğu yer olsun. Ayrı bir araştırma arşivi kurarsanız orası mezarlığa döner.