UX Storyboard Nasıl Hazırlanır?

Storyboard, bir kullanıcının işini bitirene kadar geçtiği anları sıralı karelere bölen anlatım biçimidir. Teknik sinemadan ödünç alınmış; ürün tarafında işe yaramasının sebebi, ekibi soyut özellik listesinden çıkarıp somut bir sahnenin içine oturtması. Kaç panel çizileceği ve panellerin ne kadar detaylanacağı ise göründüğünden daha belirleyici bir karar.

Panel panel ne anlatılır

Her kare tek bir anı taşır: kullanıcı nerede, ne yapıyor, o sırada ne hissediyor. Kareler arka arkaya dizilince ortaya bir çizgi roman çıkar ve ürünle ilk temastan sonuca kadar olan yol tek bakışta görünür. Kökeni Walt Disney stüdyosunda sahneleri çekimden önce çizme alışkanlığı. Amaç orada da buradaki ile aynı, işi yapmadan önce nasıl görüneceğini görmek.

Wireframe ekranı gösterir, storyboard ekranın etrafındaki hayatı. Kullanıcı yürüyor mu, tek eli mi boş, telefonun şarjı bitmek üzere mi. Bunlar arayüz kararlarını doğrudan etkiler ama ekran çiziminde hiç görünmez.

Üç parça

• Senaryo: Sahnenin geçtiği durum ve kullanıcının kim olduğu. Bir iki cümle yeter. Örneğin: fitness tutkunu Elif, günlük aktivitelerini tek yerden takip edebileceği bir uygulama arıyor.
• Görsel: Her adımın basit çizimi. Çöp adam kalitesi çoğu zaman yeterli; ortam, arayüz ve yüz ifadesi anlaşılıyorsa iş görür.
• Altyazı: Görselin altına iki satır. Kullanıcı ne yaptı, neden öyle hissetti.

Ne zaman çizilir

Storyboard'ı en verimli kullanacağın an, kullanıcı araştırması bitmiş ama özellik listesi henüz yazılmamışken. Görüşme notları o aşamada dağınık bir yığındır; onları tek bir sahneye dökmek, hangi anın gerçekten sorunlu olduğunu ortaya çıkarır. Öncelik tartışmalarında da işe yarar, çünkü bir özelliği savunmak yerine o özelliğin hangi panelde durduğunu göstermek zorunda kalırsın.

Fikir üretme aşamasında da çizilebilir, ama orada storyboard bir karar aracı değil, ısınma egzersizidir. İkisini karıştırmamak gerekiyor.

Hazırlarken izlenecek yol

Hedefi tek cümleye indir

Hangi problemi anlatmak istiyorsun? Cevap bir cümleye sığmıyorsa storyboard da odaklanmaz, dağılır.

Araştırmayı sahneye çevir

Görüşmeler, anketler, kullanım testleri ve varsa ürün metrikleri elindeki hammadde. Bunlardan tipik bir kullanıcı ve gerçekçi bir durum çıkar. Uydurulmuş persona ile araştırmadan çıkmış persona arasındaki fark, ikincisinin panellerde tökezlemesidir; gerçek kullanıcı beklenmedik yerlerde takılır.

Detay seviyesini işe göre seç

İç ekip tartışması için post-it üstüne karalama seviyesi yeterli. Detaylı ve dijital çizime yalnızca storyboard dışarıya, müşteriye ya da yatırımcıya gidecekse gerek var. Detay arttıkça tartışmanın çizim kalitesine kayma eğilimi de artıyor, ki bu tam olarak istemediğin şey.

Adımları çiz, altına iki satır yaz

Başlangıçtaki sorun, ürünle ilk temas, kritik etkileşim anları, sonuç. Panel sayısını altı sekiz civarında tutmak iyi bir alışkanlık; daha uzun bir dizi tek bakışta okunmuyor ve storyboard'ın en büyük avantajını kaybediyorsun.

Ekiple oku

Storyboard'ı sunmak yerine ekibe okutmak daha çok işe yarar. Anlamadıkları panel, tasarımın zayıf yeridir. Gelen yorumlarla düzelt, tekrar oku.

Storyboard nerede kırılır

Storyboard doğası gereği tek bir yolu anlatır: tek persona, tek senaryo, baştan sona düz bir çizgi. Akışa dallanma girdiği anda biçim çöker. Beş adımlık bir akışta her adıma evet/hayır ayrımı koyarsan otuz iki ayrı yol çıkar, hepsini panele dökmek mümkün değil. Dallanma varsa aracı değiştirmek gerekiyor, akış diyagramı tam olarak bunun için var.

İkinci kırılma noktası daha sessiz ilerler: neredeyse her storyboard mutlu yolu çizer. Ödeme geçer, bağlantı sağlamdır, form doğru doldurulmuştur. Oysa bir akışta hem emek hem risk hata dallarında toplanır. Reddedilen kart ya da kopan bağlantı için de birer panel çizmek, o dalların da tasarlanmış olmasını sağlar (kodda o dalların maliyeti mutlu yolun birkaç katıdır).