UX Portföyünde Neyi Gösterirsin, Neyi Atarsın
Portföy tavsiyelerinin çoğu aynı üç cümleye çıkıyor: hikaye anlat, az iş koy, etkiyi rakamla göster. Üçü aynı anda söylendiğinde birbirini kesiyor ve bunu kimse yazmıyor. Öne çıkan portföylere teker teker bakınca da ortak bir formül görünmüyor; her biri farklı bir eksiği kapatmak için farklı bir şey yapıyor.
"Hikaye anlat" her projede işlemiyor
Süreç anlatımı, kararın neden alındığı belli değilse işe yarar. Yeniden tasarlanmış bir akışta "şu ekranı neden ikiye böldüm" sorusunun cevabı gerçekten merak edilir. Ama tek bir landing page tasarımını üç bölümlük bir keşif hikayesine çevirdiğinde okuyan kişi süreci değil şişirmeyi görür.
Karşılaştırma yapılacak bir şey varsa hikaye kendiliğinden çıkar: önce ne vardı, ne değişti, ne oldu. Yoksa zorlamaya gerek yok, işi göster ve geç.
Metrik tavsiyesinin sessiz çelişkisi
Aynı tavsiye listelerinde iki madde yan yana duruyor. Biri, deneyimi az olanlara kurgusal vaka çalışması hazırlamayı öneriyor. Diğeri, tasarım kararlarının etkisini ölçülebilir rakamlarla sunmayı istiyor. Kurgusal bir projenin ölçülebilir sonucu yoktur. Oraya bir sayı yazarsan uydurmuş olursun ve bu ilk görüşmenin ilk sorusunda ortaya çıkar: "bunu nasıl ölçtün?"
Deneyimi az olan için doğru hamle, sayının yerine kontrol edilebilir bir şey koymak. Kaç kişiyle konuştuğun, hangi soruyu sorduğun, hangi varsayımının yanlış çıktığı. Bunların hepsi kurgusal projede de gerçek olabilir, çünkü gerçekten yaptığın şeylerdir.
On portföyden çıkan asıl ders
Interaction Design Foundation'ın derlediği on portföy yan yana konduğunda benzemedikleri görülüyor. Lola Jiang etkileri veriyle sunuyor, çünkü elinde ölçülmüş ürün işi var. Jeff Shibasaki kurgu vakalarla ilerliyor, çünkü yok. Jessica Hische sanatsal kimliğini öne çıkarıyor, Kyle Kovacs tam tersini yapıp neredeyse hiç kişilik göstermiyor ve sadece işi bırakıyor. Daniel Autry az sayıda işle etki bırakıyor, RunWild ise gezinmenin kendisini gösterim malzemesine çeviriyor.
Bunlardan bir şablon çıkarmaya çalışmak yanlış okuma olur. Ortak nokta şu: her biri en güçlü olduğu tarafı öne almış, zayıf olduğu tarafı kapatmaya uğraşmamış. Kopyalanacak şey seçim mantığı, düzenin kendisi değil.
Az iş koymanın sınırı
"Üç proje yeter" tavsiyesi genelde doğru ama bir koşulu var: o üç proje birbirinden farklı yetenek göstermeli. Üçü de mobil uygulama ekranıysa portföy üç proje değil, tek proje üç kopya gibi okunuyor. Bir araştırma ağırlıklı iş, bir arayüz işi, bir de tamamlanmamış ama düşünme biçimini gösteren bir çalışma çoğu durumda daha iyi duruyor.
Vaka çalışmasını nasıl yayınlarsın
Vaka çalışmalarını PDF olarak paylaşma. İşe alan kişi çoğu zaman ilk bakışı telefondan atar ve elli megabaytlık bir sunum dosyası orada açılmaz, açılsa da yazılar okunmaz. Aynı içeriği düz bir HTML sayfası olarak koyarsan hem açılır hem de linki tek başına gönderilebilir hale gelir. Görselleri de ölçekle: 4000 piksel genişliğinde ekran görüntüsü yüklemenin tek etkisi sayfanın geç açılması olur, sonra da tasarımcının performansı umursamadığı izlenimi kalır.
Erişilebilirlik iddiası ve gerçeği
Portföyünde erişilebilirlikten bahsediyorsan kendi sitenin klavyeyle gezilebildiğinden emin ol. Kontrast oranı düşük bir portföyde "WCAG uyumlu tasarım" cümlesi görmek, iddiayla uygulamanın ayrıştığı en görünür yer. Bu sayfayı kontrol etmek birkaç dakika sürüyor ve kontrol etmemenin maliyeti, bahsettiğin uzmanlığın inandırıcılığı oluyor.