VR ve AR'da Jest Tasarımı: Yorgunluk, Tanıma Eşiği ve Geri Bildirim

Jest tabanlı etkileşimde asıl kısıt donanım değil; insan kolunun havada dayanma süresi ve tanıma sisteminin hata payı. Bu ikisi hesaba katılmadan kurulan jest setleri demoda etkileyici görünür, on dakikalık gerçek kullanımda yorucu ve isabetsiz hale gelir. Aşağıdaki bölümler, jest setini daraltırken ve eşikleri seçerken işe yarayan kararlar üzerine.

Jest sayısını azaltmak, jesti öğretmekten iyidir

En sık verilen tavsiye şudur: jest setini öğreticiler ve örneklerle destekleyin. Bu tavsiye kendi içinde bir itiraf taşıyor. Bir jest öğretici gerektiriyorsa sezgisel değildir; öğretici, sezgiselliğin ölçüsü değil eksikliğinin yamasıdır.

Pratik karşılığı basit. Kullanıcıya öğretmek zorunda kaldığınız her jesti listeleyin, listeyi kısaltmayı bir tasarım hedefi haline getirin. Tut ve bırak, işaret et, iki parmakla sıkıştır gibi hareketler zaten bilinir; geri kalanı için önce menü, buton ya da ses girdisi gibi sıkıcı ama öğrenilmesi gerekmeyen yollara bakın. Jest, komut listesini genişletme aracı değil, en sık yapılan iki üç işi hızlandırma aracı.

Kol yorgunluğu konfor detayı değil, süre sınırı

Havada omuz hizasında tutulan kol saniyeler içinde yorulur. Sektörde buna gorilla arm deniyor ve adı, dikey dokunmatik ekranların masaüstünde denendiği yıllardan kalma. Bugün gözlükte tekrar ediyoruz.

İşe yarayan kısıtlar şunlar: etkileşim bölgesini göğüs ve bel hizasında tutun, dirseğin gövdeye yakın kalabildiği hareketleri seçin, pozu havada tutmayı gerektiren onaylardan (üç saniye bekleyin, elinizi sabit tutun) vazgeçip anlık bir sıkıştırma hareketine geçin. Sürekli tekrar eden bir işlem varsa jestten çıkarın; onu tetikleyen tek bir hareket bırakın, gerisini sistem yapsın. Havada uzun süre tutulan pozları neredeyse hiçbir senaryoda haklı çıkaramıyorum (demolarda en çok atlanan madde de bu).

Tanıma eşiği: kaçırılan jest mi, istenmeyen jest mi

Her jest tanıyıcı tek bir ayarın iki ucu arasında gezinir. Eşiği gevşetirsen kullanıcı hareketi yaptığında sistem yakalar, ama niyetsiz hareketleri de yakalar. Sıkarsan yanlış tetikleme biter, bu kez kullanıcı aynı hareketi üç kez yapmak zorunda kalır. İkisini birden çözen bir değer yok; olan şey, eşiği eylemin maliyetine göre seçmek.

• Geri alınabilir eylemler (nesne seçme, sayfa çevirme, vurgulama) için gevşek eşik doğru. Yanlış tetiklenirse bedeli bir tıklama.
• Yıkıcı ya da pahalı eylemler (silme, gönderme, satın alma) için sıkı eşik ve ayrı bir onay adımı. Burada yanlış pozitifin bedeli kullanıcıya ödetiliyor.
• Tanınan her jestten sonra kısa bir bekleme koyun. Aynı hareketin sönümlenirken ikinci kez tetiklenmesi, sahada en çok görülen hata türlerinden biri ve tek satır bir zaman kontrolüyle biter.

Eşiği tek bir sayı olarak düşünmek yerine giriş ve çıkış için iki ayrı değer kullanmak da işe yarar: jest sınırın hemen etrafında titrediğinde durum sürekli açılıp kapanmaz.

Geri bildirim üç ayrı durumu ayırmalı

Çoğu uygulama tek bir geri bildirim veriyor: jest tanındı. Kullanıcının takıldığı yer ise genellikle bundan önce. Elin kamera görüş alanının dışına çıktığı anda hiçbir şey olmuyor ve kullanıcı, hareketi yanlış mı yaptığını yoksa hiç görülmediğini mi anlamıyor.

Üç durumu ayrı ayrı gösterin: el izleniyor, hareket tanınıyor, hareket reddedildi. İlki için elin sınıra yaklaştığında sönükleşen bir gösterge yeter. İkincisi ilerleme hissi verir, kullanıcı hareketi tamamlaması gerektiğini anlar. Üçüncüsü sessiz kalmamalı; kısa bir titreşim ya da ses, on saniyelik bir kararsızlığı bir anda bitirir.

Sosyal ortamda yapılabilecek jest

VR'de kullanıcı çoğunlukla yalnız ve odanın ortasında. AR'de değil. Metroda, ofiste, kasa sırasında kollarını iki yana açmasını isteyen bir arayüz kullanılmaz; kullanıcı uygulamayı kapatır, tasarım hatası da hiçbir ölçüme yansımaz.

Bu yüzden AR tarafında jest setini bel hizasında, tek elle, dışarıdan bakınca dikkat çekmeyen hareketlerden kurun. Ayrıca her jest için jest olmayan bir alternatif bırakın. Çok kişili ortamlarda ise başkalarının hareketlerini avatar üzerinde göstermek, kimin ne yaptığını anlaşılır kılar; ifade amaçlı jestleri komut jestlerinden ayrı bir sette tutmak da karışıklığı azaltır.