Yöneticiye Tasarım Onaylatmak: Sunumdan Önce Yapılanlar
Tasarım işinin en zor kısmı çoğu zaman ekranları çizmek değil, onları onaylatmak. Aylarca uğraşılmış bir akış, on beş dakikalık bir toplantıda "biraz daha taze bir şey olsun" cümlesiyle geri dönebiliyor. Bu durumda sorun genelde tasarımda değil, tasarımın yöneticiye ulaşma biçiminde.
Onay sunum gününde alınmaz
Bir tasarımı üç hafta sessizce geliştirip toplantıda ilk kez göstermek yöneticiyi hazırlıksız yakalar. Hazırlıksız yakalanan insan itiraz eder, çünkü elindeki tek kaldıraç itirazdır. Süreç boyunca gönderilen ara görüntüler bu kaldıracı gereksizleştirir: yöneticinin fikri tasarımın içine çoktan girmiştir, toplantı da onay toplantısına dönüşür.
Paylaşımın biçimi serbest. Ekran görüntüsü, bir dakikalık ekran kaydı, kaba bir eskiz. Kalibre edilmesi gereken tek şey sıklık: her gün giden güncelleme gürültüye, ayda bir giden sürprize dönüşür.
Verinin işe yarayanı, yaramayanı
"Kararlarını veriyle destekle" doğru tavsiye, ama sunumların çoğunda yanlış uygulanıyor. Beş kişilik bir kullanılabilirlik testinden "kullanıcıların %85'i" diye bir cümle çıkmaz; beş katılımcıda oranlar yalnızca 0, 20, 40, 60, 80 ve 100 olabilir. Yöneticinin bu hesabı yapması gerekmez. Ama sayının nereden geldiğini bir kez sorup cevap alamazsa, sunumun geri kalanı da güvenilirliğini kaybeder.
Küçük örneklemde yüzde uydurmak yerine gözlemi olduğu gibi söyleyin: beş kişiden dördü ödeme adımında durdu, üçü aynı butonu ekranın altında aradı. Bu cümle daha mütevazı görünür, daha sağlam durur. Yüzdeyi ancak analitikten, canlı trafikten gelen bir sayı için kullanın.
Elenen seçenekleri de gösterin
İki alternatifi yan yana koyan sunumu, tek bir nihai tasarım sunan sunumdan daha güvenilir buluyorum. Sebebi psikolojik: tek tasarım gösterildiğinde geri bildirim tasarımın tamamına yönelir ve "beğenmedim" cevabı serbest kalır. İki seçenek varsa yönetici tercih yapmak zorunda kalır, tartışma da hangisinin hangi kullanıcı durumunda daha iyi çalıştığına kayar.
Elenmiş yolları anlatmak ayrıca aynı sorunun ikinci kez açılmasını engeller. Toplantıda "peki neden yan menü kullanmadık" sorusu geldiğinde denendiğini ve neden bırakıldığını söylemek, sürecin baştan tartışılmasından çok daha ucuz.
Kalabalık toplantı ikna için kötü bir yer
On kişilik bir odada yönetici sadece tasarımı değerlendirmez, aynı zamanda pozisyonunu korur. Fikrini değiştirmek orada bir maliyet taşır. Zor konuları önceden, iki kişilik bir görüşmede açın; itirazı ilk kez orada duyun ve cevabınızı ona göre kurun. Toplantıya kalan iş özet olur.
Tasarımın faturasını siz söyleyin
Tasarımcının en çok güven kazandığı an, önerisinin uygulama tarafındaki karşılığını kendisi söylediği andır. "Bu değişiklik iki ekranı etkiliyor, mevcut uç noktayla çalışıyor, veri modeline dokunmuyor" cümlesi ile "deneyim iyileşir" cümlesi arasında ikna gücü bakımından ciddi fark var. İlkini duyan yönetici kararı verebilir, ikincisini duyan yalnızca umut eder.
Bunun için yazılım geliştirmek gerekmiyor, ekipten bir geliştiriciye on dakika sormak yetiyor. Maliyeti bilmeden savunulan tasarım, teknik ekiple ilk temasında zaten kırpılıyor.
Kaynaklar