GROW Modeli UX Sürecine Nerede Uyar, Nerede Uymaz
GROW, koçlukta hedef, gerçeklik, seçenekler ve irade sırasıyla ilerleyen basit bir konuşma çerçevesi. UX süreciyle benzerliği ilk bakışta çarpıcı: ikisi de hedefle başlar, mevcut durumu okur, alternatif üretir, harekete geçer. Benzerlik bir yere kadar taşır, sonra kırılır. Kırıldığı yer, modelden neyi alıp neyi bırakacağınızı söylüyor.
Dört adım, kısa hâli
Goal, Reality, Options, Will. Hedefi tek cümleye indir, bulunduğun yeri tarif et, önündeki yolları say, birini seçip tarihe bağla. Koçun işi cevabı vermek değil, soruları bu sırayla sormak.
Sıra, adımların içeriğinden daha belirleyici. Ekipler Reality adımını atlayıp Goal'dan doğrudan Options'a geçer, sonra da çözümün neden tutmadığını tartışır.
Benzerlik nerede gerçek
UX süreci kâğıt üzerinde aynı dört kutuya oturuyor: kime ne için çözüyoruz, bugün ne oluyor, hangi alternatifler var, hangisini prototipleyip test ediyoruz. Eşleştirme kozmetik de değil. İki yöntem de aynı hatayı engellemek için kurulmuş, soruyu anlamadan çözüme atlamak.
Tasarım toplantısında GROW'un tek gerçek katkısı Options adımını zorunlu kılması. Ekip ilk akla gelen çözüme kilitlenir, geri kalan tartışma da o çözümü savunmaya döner. “Başka hangi yol var” sorusunu gündeme yazılı bir madde olarak koymak bu kilidi ucuza açar.
Kırılma noktası: gerçekliği kim anlatıyor
GROW'da hedefi koyan, gerçekliği anlatan ve harekete geçen aynı kişi. Danışan kendi durumunu anlatır, koç o anlatının boşluklarını sorar. Anlatım burada geçerli veridir, çünkü değişecek olan da o kişinin kendi davranışı.
UX'te bu üç rol üç ayrı tarafa dağılıyor. Hedefi ürün sahibi koyar, gerçekliği kullanıcı yaşar, aksiyonu ekip alır. Üstelik kullanıcının kendi anlatımı elinizdeki en zayıf veri: insanlar ne yaptıklarını değil, ne yaptıklarını sandıklarını anlatır. Adımın adı iki yöntemde de Reality, ama biri dinleyerek toplanır, öteki izleyerek. Model tartışmalarında atlanan fark tam olarak bu.
İkinci fark döngüde. GROW tek turluk bir çerçeve, Will adımıyla seans kapanır. UX'te ise test sonucu yeni bir Reality üretir ve tur baştan başlar. Modeli sürecin tamamına olduğu gibi giydirirseniz her turda hedefi yeniden müzakere etmeye başlarsınız. İlerleme orada durur.
Toplantıda nasıl kullanılır
Modeli süreç haritası olarak değil, tek bir toplantının gündemi olarak kullanın. Kickoff için ya da tıkanmış bir sprint incelemesi için yirmi dakika yeter.
- Hedefi tek cümleye indirin. Cümlede bir sayı yoksa elinizdeki hedef değil, temenni.
- Gerçekliği ekipten değil veriden getirin: destek kayıtları, hunideki düşüş, beş kullanıcıyı izlemek. Bunlar toplantıya girmeden önce toplanmış olsun.
- Seçenekleri yazın ve biri hiçbir şey yapmamak olsun. O maddeyi listeye koymak diğerlerinin maliyetini görünür kılıyor.
- Sahibi ve tarihi olmayan aksiyon aksiyon değildir.
Bunun ötesinde GROW'dan bir tasarım metodolojisi çıkarmaya çalışmak boşa emek. Elinizde zaten araştırma, eskiz ve test var; eksik olan çoğu zaman bunların sırası değil, hedefin hiçbir yerde yazılı olmaması.
Kaynaklar