Tasarım Portfolyosunda Neyi Göstermeli, Neyi Kesmeli

Tasarım portfolyosu üzerine verilen tavsiyelerin çoğu tek tek doğru, hepsi bir arada uygulanamaz. Aynı listede hem "sürecini ayrıntısıyla anlat" hem "sade tut" yazıyor. Bu ikisinin nerede kesiştiğine karar vermeden hazırlanan portfolyo, birbirini iptal eden kararlardan oluşuyor.

Listedeki maddeler birbiriyle yarışıyor

Sektör yazılarında dolaşan tavsiye seti aşağı yukarı aynı: süreci göster, kararının gerekçesini ver, hikaye anlat, farklı sektörlerden proje koy, tipografiyi temiz tut. Maddelerin kendisiyle bir sorun yok. Sorun, hepsinin aynı sayfada yer istemesi. Süreç anlatımı yer kaplar, proje çeşitliliği yer kaplar, sadelik ise yer kaplamamayı ister.

Bu yüzden portfolyoyu maddeleri tek tek işaretleyerek doldurmak yerine, hangi maddenin nerede öne çıkacağına baştan karar vermek gerekiyor.

"Süreci göster" ne kadar süreç demek

Süreç göstermenin amacı işi yaptığınızı kanıtlamak değil, nasıl karar verdiğinizi göstermek. Bu ikisi farklı şeyler. Bütün wireframe'leri, toplantı notlarını ve kullanıcı alıntılarını sıraya dizmek birincisini yapar, ikincisini gömer.

İşe yarayan kısım, fikrinizi değiştirdiğiniz yer. İlk çözüm neydi, nerede takıldı, ikinci çözüm neyi düzeltti. İki ekran görüntüsü ve aralarındaki gerekçe, on beş sayfalık süreç albümünden fazlasını anlatıyor. Değerlendiren kişi genelde tek oturumda birden çok başvuruya bakıyor ve o oturumda aradığı şey sizin çalışkanlığınız değil, muhakemeniz.

Kurgusal projede veri nereden gelecek

Aynı tavsiye setinin iki maddesi burada doğrudan çakışıyor: kararını kullanıcı testi verisiyle destekle, ve deneyimin yoksa kurgusal proje koy. Kurgusal projenin kullanıcısı yok, dolayısıyla verisi de yok.

İki dürüst çıkış var. Projeyi tasarım egzersizi olarak sunup veri diliyle konuşmayı bırakırsınız, kararları varsayımlarınıza dayandırdığınızı açıkça yazarsınız. Ya da beş kişi bulup gerçekten test edersiniz; beş kişilik bir tur bile arayüzdeki en kaba sorunları ortaya çıkarır ve elinizde yazacak gerçek bir cümle olur.

Uydurma yüzde yazmak üçüncü seçenek değil. Sayının nereden geldiği sorulduğunda cevabınız yoksa o sayı portfolyoda size karşı çalışıyor.

Çeşitlilik derinliğin yerine geçmiyor

Farklı ölçek ve sektörlerden proje koymak esneklik gösterir. Ama her vaka çalışması yazılması gereken bir metin demek ve iyi bir vaka çalışması yazmak çoğu zaman tasarımın kendisinden uzun sürüyor. Altı projeyi yüzeysel geçen portfolyo, iki projeyi sonuna kadar götürenin yanında zayıf kalıyor.

Pratik karşılığı şu: sonuna kadar anlatılmış iki vaka çalışması, arkasına da açıklama beklemeyen kısa bir görsel galeri. Hangi projenin tam anlatılacağına kendiniz karar veremiyorsanız taslağı bir tasarım topluluğunda paylaşıp geri bildirim toplamak en hızlı yol; profesyonel ağlar bu iş için yeterli.

Portfolyo aynı zamanda bir ürün

Bir portfolyonun ilk testi içeriği değil, açılıp açılmadığı. Baktığım bir başvuru grubunda iki portfolyo hiç açılmadı; biri gömülü prototipi yüklerken zaman aşımına düştü, diğerinin proje bağlantıları izin isteyen bir dosya paylaşımına gidiyordu.

Kendi sitenizi kurmak zorunlu değil, hazır bir platform da iş görüyor. Ölçüt şu: bağlantı iki yıl sonra da açılsın, telefonda okunabilsin, görseller tek tek beklenmesin. Bunu kontrol etmenin yolu kendi ekranınıza bakmak değil, bağlantıyı size ait olmayan bir cihazda ve oturum kapalıyken denemek.

Geriye tek bir karar kalıyor

Bir portfolyo turundan sonra değerlendirenin aklında kalan şey genelde bütün bir süreç değil, tek bir karar oluyor. Her proje için o kararın hangisi olduğunu siz seçmezseniz, seçim rastgele yapılıyor. Portfolyoyu bu tek karara göre kurmak baştaki çelişkiyi de çözüyor: sadelik sunum katmanına, ayrıntı ise o karara gidiyor. Konuyu daha uzun bir rehberden takip etmek isteyenler için bu kurs adım adım ilerliyor.