UI Kalıp Kaynakları: Hangisine Ne Zaman Güvenilir
UI kalıp galerileri tasarımcının en sık açtığı sekmelerden biri, ama hepsi aynı şeyi vaat edip aynı şeyi vermiyor. Bir kısmı ölçülmüş sonuç gösteriyor, çoğu yalnızca birinin tercihini. Aradaki farkı gözetmeden kopyalanan kalıp, çözdüğünden fazla sorun açar.
Üç tür kaynak, üç ayrı güven seviyesi
Kalıp siteleri tek bir küme gibi anılıyor. Oysa sundukları kanıt birbirinden epey uzak, ve kabaca üçe ayırmak seçimi kolaylaştırıyor.
Ölçüm gösterenler
Good UI önerilerini A/B testi sonuçlarına bağlar ve bir fikrin kaç kez test edildiğini açıkça yazar. UI-Patterns ise her kalıbı bir kullanıcı davranışı problemiyle eşleştirir, yani "neden işe yarıyor" sorusuna bir cevabı vardır. Bu ikisi, "şuna benzesin" demekten öteye geçen az sayıdaki kaynak.
Arşiv olanlar
Mobbin, Pttrns ve SaasFrame canlı ürünlerden alınmış ekranları biriktirir. Değerleri şurada: bir kayıt akışının ya da fiyat sayfasının sektörde nasıl çözüldüğünü on dakikada görürsün, sıfırdan tahmin etmen gerekmez. Elements of Design ve UI Recipes daha eski arşivler, ama kategori yapıları tarama için hâlâ iş görüyor.
Vitrin olanlar
Dribbble ve Behance portföy siteleri. Oradaki işlerin çoğu üretime girmedi, tek bir gerçek kullanıcıyla karşılaşmadı, ölçütü beğeni sayısı. İlham için açılır; bir tasarım kararının gerekçesi olarak gösterilmez.
Ekran görüntüsünün taşımadığı bilgi
Galerideki her kart bir sonucu gösteriyormuş gibi durur. Gösterdiği yalnızca bir tercihtir. O ekranın hangi trafikte çalıştığı, dönüşüme ne yaptığı, kaç kullanıcıyla test edildiği kartın üzerinde yazmaz.
Daha sinsi olan sorun tarih. Mobil kalıplar işletim sistemi sürümleriyle birlikte değişiyor; üç yıl önce çekilmiş bir ekran bugün platformun kendi kılavuzuna aykırı olabilir. Bir galeriye girdiğinde ilk bakılacak alan kalıbın kendisi değil, ekranın tarihi.
NPM bir kalıp kaynağı değil
Bu listelerde NPM de sık sık kalıp kaynağı diye geçer. Değil. NPM kalıbı göstermez, birinin o kalıbı nasıl kodladığını dağıtır, ve o kodun kalitesi hakkında sana indirme sayısından başka bir şey söylemez.
Modal için paket aramaya başlamadan önce tarayıcının <dialog> etiketine bak. Odak tuzağı, arka plan karartması ve Esc ile kapanma davranışı standardın içinde zaten var; showModal() çağırıp ::backdrop ile biçimlendirirsin, bağımlılık listen büyümez. Aynı şey açılır menü ve akordeon için de büyük ölçüde geçerli.
Tanıdıklık iyi bir gerekçe, ama tek başına yeterli değil
Kalıp kullanmanın asıl dayanağı kullanıcının o çözümü daha önce görmüş olması. Güçlü bir dayanak. Yine de yaygınlık, bir kalıbın senin bağlamında doğru olduğunu kanıtlamaz: hamburger menü bunun en bilinen örneği, herkes tanıyor ama gezinmeyi bir tıklama arkasına saklıyor. Az sayıda ana bölümü olan bir sitede bu takas kötü bir takas.
Kalıbın maliyeti genelde görünmez olduğu için tartışılmaz. Sonsuz kaydırma ilham panolarında hoş durur; sayfalama olmadığı için kullanıcının bir sonuca geri dönmesini imkânsız hale getirdiğini, arama motoru tarafında da derin içeriği erişilemez bıraktığını kart üzerinde kimse yazmaz.
Pratikte işleyen sıra
Önce problemi bir cümleyle yaz: "kullanıcı uzun listede aradığı kaydı bulamıyor" gibi. Sonra arşive gir ve aynı problemin sektörde nasıl çözüldüğüne bak, ekranların tarihini süz. Ardından ölçüm gösteren kaynaklara geç ve seçtiğin kalıbın arkasında bir gerekçe var mı diye kontrol et. Vitrin siteleri bu sıranın en sonunda, yalnızca görsel dil için açılır.
Son adımı kimse atlamamalı: kalıbı kendi trafiğinde ölç. Başkasının A/B testi senin kullanıcı kitlen hakkında bir şey söylemez, yalnızca hangi hipotezin denemeye değer olduğunu söyler.
Kaynaklar