Freelance Tasarımcıyla İletişim: Brief, Revizyon ve Geri Bildirim
Freelance tasarımcıyla çalışırken işin kalitesini belirleyen şey çoğu zaman tasarımcının yeteneği değil, ona ne anlattığınız oluyor. Aynı portfolyoya sahip biri, iyi tanımlanmış bir işte parlıyor, belirsiz bir işte tıkanıyor. Aradaki fark da sıkıcı görünen üç yerde saklı: brief, revizyon tanımı ve geri bildirimin kimden geldiği.
Brief'te asıl eksik olan şey
Çoğu brief ne istendiğini yazar, neyin istenmediğini yazmaz. Oysa tasarımcının ilk turda harcadığı zamanın büyük kısmı, sizin baştan eleyeceğiniz yönlere gidilmesinden çıkıyor. Beğendiğiniz üç örneği koyuyorsanız, beğenmediğiniz bir tanesini de koyun ve nedenini yazın.
Peki hangi ayrıntı gerçekten brief'e girer? Basit bir test var: tasarımcı bunu sormak zorunda kalırsa, cevabı bir yerde yazılı mı? Teslim formatı, kaynak dosyanın kimde kalacağı, işin hangi mecrada kullanılacağı, metinlerin kimden geleceği. Bunların hiçbiri estetik karar değil, ama dördü de tasarımı doğrudan değiştirir. Sosyal medyada kesilecek bir görselle basılacak bir afiş aynı grid üzerine kurulmaz.
Yazılı brief'i kick-off toplantısındaki sözlü mutabakattan belirgin şekilde daha güvenilir bulurum. Toplantıda herkes anladığını sanır, yazıda anlaşılmayan yer görünür.
Revizyon turu tam olarak kaç değişiklik demek
"Üç revizyon hakkı" cümlesi tek başına hiçbir şeyi sınırlamaz, çünkü turun ne olduğu tanımlı değil. Bir tur, tek bir e-postada toplanmış değişiklik listesi mi, yoksa iki gün boyunca damla damla gelen mesajlar mı? İkincisi sözleşmede bir tur sayılır, pratikte tasarımcıya beş tur çıkarır.
Sınırın işe yaramasını istiyorsanız sayıyı değil, turun tanımını yazın: tek seferde gönderilen, kendi içinde çelişmeyen, tek kişinin onayladığı liste. Çelişmeyen kısmı küçük bir ayrıntı gibi duruyor ama listenin en pahalı maddesi. Pazarlamanın "daha canlı olsun" notuyla yöneticinin "daha sade olsun" notu aynı listede yan yana gidiyorsa tasarımcı ikisini birden yapamaz; birini seçer, öbür taraf memnun olmaz ve bu, hiçbir yerde tur olarak sayılmayan yeni bir tura dönüşür.
Yorum veren çok, karar veren yok
Geri bildirimi tek elde toplama tavsiyesi klişe olduğu kadar doğru, ama gerekçesi genelde yanlış anlatılıyor. Mesele tasarımcının kafasının karışması değil, kimin karar verdiğinin belirsiz kalması. Beş kişi yorum yapıp hiçbiri "bu haliyle onaylıyorum" demiyorsa proje yorum eksikliğinden değil, karar eksikliğinden durur.
Yorumları toplayan kişiyle karar veren kişinin aynı olması şart değil, karar verenin adının baştan belli olması şart. Şöyle sorun: tasarımcı bugün "onaylıyor musunuz" diye yazsa, cevabı kim yazacak? Bu sorunun tek bir ismi yoksa revizyon sayısını konuşmanın da bir anlamı yok.
Uzmanlığa alan bırakmak nerede biter
Tasarımcıya güvenmek her öneriyi kabul etmek demek değil. Ayrım şurada: yöntem ve biçim onun alanı, işin hedefi sizin alanınız. "Bu tipografiyle başlık daha okunur" cümlesi uzmanlık. "Bu sayfanın işi randevu formunu doldurtmak" cümlesi sizin bilginiz, tasarımcının tahmin etmesi gerekmiyor. İkincisini söylemezseniz birincisi boşluğa çalışır.
Peki tasarımcı hedefin kendisine itiraz ederse? Bu genelde iyi işarettir. Dışarıdan bakan biri, ekibin alışkanlıktan sorgulamayı bıraktığı şeyi görür. İtirazı en azından bir kez ciddiye alıp gerekçesini sormaya değer.
Ödemenin görünmeyen kısmı
Freelancer'ın maliyeti harcadığı saatten ibaret değil: lisanslar, donanım, iş arayarak geçen boş haftalar da o rakamın içinde. Bunu bilmek pazarlık için değil, geciken ödemenin neye mal olduğunu görmek için gerekli. Geciktirdiğiniz ödeme bir sonraki projede sıranızı geri alır ve bunu size kimse yüzünüze söylemez.
Kaynak