Gayriresmi Sunumlarla UX Araştırma Bulgularını Paylaşmak
UX araştırma sonuçlarını yaymanın en sık önerilen yolu gayriresmi oturumlar: öğle arası buluşmaları, herkese açık kısa paylaşımlar, ekip masasında yapılan on dakikalık anlatımlar. Yöntem işe yarıyor, ama genelde gösterilen gerekçeyle değil. Bu oturumların asıl kazancı bilgiyi şirkete dağıtmak değil, araştırmayı gerçekten kullanacak birkaç kişiyi bulup çıkarmak.
"Herkese ulaşır" iddiası ne kadar doğru
Gayriresmi sunumun en çok tekrarlanan gerekçesi, resmi toplantı davetine giremeyen kişilere de erişmesi. Katılım listesine bakınca tablo biraz farklı görünüyor. Gelenler çoğunlukla zaten kullanıcı tarafında duran insanlardır: müşteri hizmetlerinden biri, ürün ekibinden meraklı iki kişi, ara sıra bir geliştirici. İkna edilmesi gereken kişi ise o saatte başka bir toplantıdadır, çünkü katılım gönüllüdür ve gönüllülük kendi kitlesini seçer.
Bu, oturumu değersiz yapmıyor. Hedefini değiştiriyor. Gelenler bilgilendirilecek kitle değil, bulguyu kendi ekibinin gündemine taşıyacak aracıdır. Oturumu buna göre kurgulamak, salondaki kişi sayısını büyütmeye çalışmaktan daha çok işe yarar.
Bir oturumda ne taşınır
Kırk saniyelik ham bir kayıt, aynı bulguyu özetleyen üç slaytı her seferinde geçer. Bir kullanıcının ekranda ilerleyemediği, sesli düşünürken "burada ne olacak şimdi" dediği an, odadaki tartışmayı bir anda somuta çeker. Anket yüzdesi tek başına aynı etkiyi yapmaz, çünkü tartışılacak bir yüzeyi yoktur.
Yolculuk haritasının tamamını göstermek yerine tek bir aksak adımı açmak da benzer şekilde çalışır. Katılımcılar o adımı kendi işleriyle ilişkilendirebilirse soru sormaya başlar; bütün haritayı gösterdiğinizde herkes başını sallar ve çıkar.
Toplantıdan geriye ne kalıyor
Gayriresmi formatın zayıf noktası burası. Sohbet güzel geçer, kimse not tutmaz, üç hafta sonra aynı bulguyu ikinci kez anlatırsınız. Bulguyu sunumda değil işin açıldığı yerde bırak: ilgili issue'ya iki satır not, ekran kaydının zaman damgalı bağlantısı, hangi ekranın hangi koşulda tıkandığı. Kod tarafındaki insan o notu düzeltmeye başlarken görür, sunumu hatırlamak zorunda kalmaz.
Bu aynı zamanda tekrar riskini düşürür. Bulgu bir yerde kayıtlıysa, ikinci oturumu yapmadan önce ilkinin ne değiştirdiğine bakabilirsiniz.
Gayriresmi formatın yetmediği yer
Maliyeti olan bir karar masadaysa gayriresmi oturum yanlış araçtır. Sprint planını değiştirecek, bir özelliği geri çekecek ya da ekip alacak bir öneri; kimin karar verdiği belli olan, çıktısı yazılı bir toplantı ister. Samimi ortamda alınan onay, bütçe konuşmasında dayanak olmuyor.
Ayrım pratikte şuna geliyor: bulgunun bilinmesi yetiyorsa gayriresmi, bulguya dayanarak birinin bir şeyden vazgeçmesi gerekiyorsa resmi. İkisini karıştırmak, araştırmayı "herkesin duyduğu ama kimsenin uygulamadığı" kategoriye düşürüyor.
Kaynaklar