UX'e Başlamak İçin Unvan Beklemeye Gerek Yok
UX'e geçmek isteyenlerin çoğu bir unvan bekliyor: önce kartvizitte yazsın, sonra iş başlasın. Sıra tersten işliyor. Bugün baktığınız üründe verdiğiniz kararların iyi bir kısmı zaten kullanıcı deneyimi kararı, sadece o adla anılmıyor.
Unvan değil, verilen karar
Kartvizitte UX yazması, o kişinin kararlarının kullanıcı lehine olduğunu göstermez. Tersi de geçerli: kayıt formundaki alan sırasını değiştiren geliştirici, hangi ekran için kaç destek talebi açıldığını sayan destek uzmanı, iade metnini sadeleştiren içerikçi zaten bu işi yapıyor.
Peki ya unvan hiç gelmezse? Çoğu ekipte olan bu. Toplantıda kullanıcı tarafını temsil eden kişi, o başlığı taşıyan kişi değil, “şu ekranda insanlar takılıyor” deyip elinde sayıyla gelen kişi oluyor. Kariyer değişimini bir eşik olarak düşünmek yerine bir dizi küçük karar olarak düşünmek işe yarıyor; eşik bir gün gelir, kararlar yarın sabah alınabilir.
Kurgusal proje değil, elinizdeki akış
Yeni başlayanların çoğu tanınmış bir uygulamayı yeniden tasarlayarak işe koyuluyor. Daha kısa yol, her gün baktığınız üründen tek bir akış seçmek: kayıt, arama, filtre, şifre sıfırlama, sepet. Birini seçin ve önce ölçün.
Ölçmek için pahalı araç gerekmiyor. Akıştaki adımları sayın, hangi adımda kaç kişinin geri döndüğüne bakın, destek kayıtlarında aynı ekranın kaç kez geçtiğini not edin. Analitik yoksa on kişiye o akışı yaptırıp izlemek de veri üretir. Küçük sayıda kullanıcıda bile aynı takılma noktası tekrar ediyorsa sorun tasarımdadır.
Peki ya seçtiğiniz akışta hiçbir şey çıkmazsa? Bu da bir sonuç. Çalışan bir akışı boş yere elden geçirmemiş olursunuz, ki bu tek başına yerinde bir katkı.
Öneriyi maliyetiyle birlikte götürün
Kullanıcı lehine öneriler ekipte genelde fikir tartışmasına dönüşüp orada ölüyor. Bunu bozan iki şey var: sayı ve maliyet.
Buton metnini değiştirmek tek şablon dosyasında bir satır. İki adımı birleştirmek çoğu zaman veri modeline dokunur ve iki haftaya çıkar. Aynı toplantıda söylendiklerinde ikisi eşit ağırlıkta duruyor, oysa biri bugün yapılıp bir hafta sonra ölçülebilir. Öneriyi götürürken hangisi olduğunu da söyleyin: bir satırlık değişiklik için bütçe konuşmasına gerek yok, ölçümü kimin takip edeceğini belirlemek yeter.
Portföy ve sertifika meselesi
Standart tavsiye, portföye tanınmış bir uygulamanın yeniden tasarımını koymak. Bu çalışmalar ekran üretiyor, karar üretmiyor: kısıt yok, veri yok, sonuç yok. İşyerinizde çözdüğünüz küçük bir problemin öncesi ve sonrası daha fazlasını anlatır, çünkü üçü de var.
Sertifikalar ilan filtresini geçirmeye yarıyor, o kadarı da azımsanmaz. Ama mülakatta sorulan şey sertifikanın içeriği olmuyor; hangi kararı neye dayanarak verdiğiniz oluyor. İkisini karıştırıp sertifika biriktirmeye başlayanlar, ölçülmüş tek bir değişikliği olan adayın gerisinde kalıyor.
Kaynaklar