UX Raporu Yazımı: Katmanlı Tek Belge Kurmak
Araştırma bitince elinizde gözlem yığını olur, karar olmaz. Raporun tek işi o yığını karara çevirmektir; bunu yapmayan rapor süreç anlatısına dönüşür ve kimse ikinci sayfayı açmaz. Kimin okuyacağı ve okuduktan sonra ne yapacağı netleşirse biçim tartışmasının büyük kısmı kendiliğinden biter.
Üç rapor yerine üç katman
Yaygın tavsiye paydaş başına ayrı belge yazmaktır: yöneticiye özet, karar vericiye orta boy, uygulayıcıya kapsamlı sürüm. Kulağa doğru gelir. Pratikte üç dosyayı da güncel tutmak zorunda kalırsınız ve ikinci haftada üçü birbirini tutmaz.
Bu ihtiyacı genelde tek dosyayı katmanlara ayırarak çözerim: ilk sayfada kararlar ve öneriler, ortada gerekçe ile yöntem, sonda ham veri. Yönetici ilk sayfada durur, geliştirici sonuna kadar iner, ikisi de aynı belgeye bakar. Bir bulgu değiştiğinde tek yerde düzeltilir.
Bulguyu göreve çevir
Bir bulgu şu üçünü taşımıyorsa rapora girmesin: ne gözlemlendi, kaç katılımcıda tekrarlandı, kullanıcıyı hangi noktada durdurdu. Önceliklendirmeyi de buradan yaparsınız, ayrı bir puanlama tablosuna gerek kalmaz.
Öneri kısmını iş kaydına doğrudan yapıştırılabilecek kadar dar yazın. "Arama deneyimi iyileştirilmeli" bir görev değil, temenni; kimse tahmin veremez, kimse kapatamaz. "Sonuç bulunamayan ekranda arama kutusu yazılan metinle dolu kalsın" ise sprint'e girer, yarım gün sürer, biter. Rapor okunduktan sonra ne olacağını belirleyen şey bu cümlenin darlığıdır.
ISO/IEC 25062 nerede işe yarar
Standart, kullanılabilirlik testi raporları için ortak bir format tanımlar: görev başarı oranı, tamamlama süresi, hata sayısı, farklı ürünlerin karşılaştırılabilmesi. Ölçüm yaptıysanız gerçekten kullanışlıdır. Ama tasarlandığı yer özetleyici testlerdir; keşif görüşmesi ya da ilk moderatörlü oturumlar için o şablonu doldurmaya kalkarsanız yarısı boş alan olarak kalır ve rapor hem şişer hem içi boşalır.
Keşif çalışmasında metodoloji bölümünün söylemesi gereken üç şey var: kaç kişiyle konuşuldu, bu kişiler nasıl seçildi, oturum nerede ve hangi cihazda yapıldı. Gerisi süs.
Sayfa sayısı yanlış ölçü
"On beş sayfayı geçmesin" tarzı hedefler ekleri de aynı torbaya koyduğu için pratikte hiçbir şeyi sınırlamaz. Daha kullanışlı ölçü şu: raporu ilk kez açan kişi ilk kararını kaç dakikada verebiliyor. Transkriptler, kayıt bağlantıları, anketin tam dökümü eke gider; oradan kimse rahatsız olmaz.
Şeffaflık kısmını atlamayın. Örneklem küçükse, katılımcıların hepsi tek kanaldan geldiyse, test ortamı gerçek kullanımı temsil etmiyorsa bunları rapora siz yazın. Yazmazsanız toplantıda başkası fark eder ve o anda tartışmaya açılan tek bir bulgu değil, raporun tamamı olur.
Kaynaklar